Dzięki parafrazie mówiący, czyli wspomagany, dowiaduje się, ze jest naprawdę słuchany. Po drugie słuchający sprawdza czy dobrze usłyszał i czy na pewno dobrze zrozumiał. Po trzecie mówiący ma możliwość weryfikacji poziomu zrozumienia, który prezentuje słuchacz. Mówiący słysząc parafrazę może wnieść poprawki lub coś dopowiedzieć, na przykład "tak w tym i w tym punkcie dobrze mnie rozumiesz, ale tu miałem na myśli, cos innego". Konstruktywne słuchanie i stosowanie parafrazy pewien czas daje gwarancje, że dwie osoby nie rozminą się ze sobą, ze są w rzeczywistym kontakcie. W wielu przypadkach zrozumienie osoby, której pomagamy, może być najwłaściwszą oraz wystarczającą forma pomocy. Poczucie się zrozumianym dla osoby potrzebującej pomocy może być bardzo silnym, zupełnie nowym, nie znanym przedtem doświadczeniem terapeutycznym (czyli leczącym). Osoba wspomagana może dzięki temu zyskać realne oparcie, poczuć się bardziej wartościową, poczuć się wewnętrznie silniejszą i gotowa do przyjęcia bardziej radykalnej i samodzielnej postawy wobec własnych problemów. To, że jest w polu czyjejś uwagi, to ze jest akceptowana, to, ze może odbić się w czyichś oczach, to, ze może w otwarty sposób wyrazić wszystko to co ja boli, może jej bardzo pomóc.