Klasyfikacja to uporządkowanie oraz uogólnienie istotnych elementów wypowiedzi partnera. Może stanowić kontynuację parafrazy oraz zawiera w sobie elementy opisanej już reakcji interpretujacej. Typowa klasyfikacja zaczyna się od słów: "czy to oznacza, ze.." po czym podajemy nasz własny sposób uporządkowania myśli, sytuacji i/lub płynący z tego wniosek lub uogólnienie. Pytamy naszego wspomaganego, czy ten porządek, którego dokonaliśmy, pasuje mu czy się z nim zgadza, czy się z nim identyfikuje. Postawienie tego pytania jest konieczne, aby nasz wspomagany nie poczuł przypadkiem, że wmawiamy mu coś, co z nim nie ma nic wspólnego. W przypadku kolegi, z którym szedłeś po szkole do domu, mogłoby to brzmieć na przykład: "mówiłeś przed chwilą o tym, ze tułasz się po imprezach, że nie możesz nigdzie znaleźć miejsca dla siebie. Czy to oznacza, że czujesz się zagubiony i samotny?" lub na przykład: "mówiłeś, ze nawet do domu nie chce ci się wracać. Czy to znaczy, że również tam nie widzisz dla siebie miejsca?". Stosowanie klasyfikacji może pełnić bardzo istotne funkcje terapeutyczne. Nasz wspomagany dzięki temu może doznać lepszego zrozumienia swojej życiowej sytuacji.